|
نمادهای چزابه
* استقامت عاشورایی:
گلوله باران کم نظیر، آتشی پرحجم و سنگین بر سر بسیجیان ایجاد کرده بود. دشمنی که از سربازان مخلص خمینی(ره) سیلی خورده بود و در دهانه یکی از ورودیهای پنج گانه ارتش عراق به خاک ایران زمینگیر شده بود. با تمام خشم و کینه گلولههای اهدایی مستکبران عالم را بر سر رزمندگان میریخت، چزابه کربلایی شده بود که اگر یک گردان جهت پاسداری از آن وارد معرکه میشد تنها به تعداد یک گروهان از آن سالم برمیگشت، آنجا معرکهای بود مردانه که در آن مرد از نامرد شناخته میشد.
در آن سرزمین مردانی سر به سینه خاک نهادند که به جرأت تفسیری بودند از آیه شریفه:
«إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلاَئِكَـﺔُ أَلاَّ تَخَافُوا وَلاَ تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّـﺔِ الَّتِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ» .
منبع : کتاب « سرزمین مقدس »، موسسه فرهنگی روایت سیره شهدا، ص 160
|
