|
نمادهای شرهانی
شهدای گمنام:
درست در دنیایی که همه چیز رنگ تفاخر و تظاهر میدهد، خاکهای گرم خوزستان و کوههای سرد کردستان و ایلام، شاهد تکاپوی ایثارگرانه مردان بیادعائی بود که جز به آسمان نظر به جایی نداشتند.
اما در میان این مردان بیادعا گروهی بودند که پا را فراتر نهادند و نه تنها جز به آسمان نظر نداشتند بلکه خواهان آن بودند که فقط آسمان و آسمانیان نظارهگر رقص شهادت آنان باشند. اینان در زمین گمنام ماندند اما در آسمان در تنهایی خویش و خدایشان میهمان سفره محبت زهرا(س) گردیدند.
آیا خداوند در بهشت خویش، آنان را به ما نشان خواهد داد.
منبع : کتاب « سرزمین مقدس »، موسسه فرهنگی روایت سیره شهدا، ص 139
|
