|
عمليات در اروندرود
اولین گام برای اجرای عملیات، شناسایی مواضع عراقیها در آن سوی اروند بود؛ ولی مشکلات زیادی برای این کار وجود داشت.
مهمترین آن عبور از اروند بود، همان مانعی که به سبب وجود آن دشمن خیالش آسوده و اجرای عملیات را ناممکن و یا شکست خورده میدانست. علاوه بر این مانع که به تنهایی کافی بود استحکامات و موانع مصنوعی عراق هم وجود داشت اما، فرماندهان تصمیم قاطعی برای عملیات گرفته بودند که مهمترین بخش مقدماتی آن آموزش نیروهای شناسایی و غواص بود. عناصر شناسایی، پس از گذراندن دورههای سخت و طاقت فرسای غواصی، وارد عملیات شناسایی شدند. این رزمندگان باید در شب، با عبور از عرض 600 تا 1500 متری اروند، وارد منطقه عراقیها میشدند؛ سپس با عبور از موانع به شناسایی میپرداختند. یکی از خاطرات زیبای شناسایی مربوط به کریم حرمتی (رزمندهای که قبلاً روی مین رفته و پایش میلنگید) بود او از مسئولین لشکر عاشورا بود که شناسایی جدی از اروند را تازه شروع کرده بود؛ اما انبوه تجهیزات دشمن در منطقه، مسألهساز شده بود. نیروها با دیدن ابهت اروند و عظمت کار دچار دلهره و ترس شده بودند. کریم نزدیک ظهر به منطقه رسید. فتحی، مسؤول واحد اطلاعات به او فهماند که قضیه از چه قرار است. کریم با همان لبخند همیشهگی گفت: این که مشکلی نیست. همین امشب خودم میروم شناسایی. خیلیها حرف او را به شوخی گرفتند، آن هم با مجروحیتهای پی در پی کریم در یک سال اخیر. اما فتحی، کریم را خوب میشناخت؛ بنابراین، فقط به او گفت که بقیه بچهها خیلی آموزش دیدهاند، با این همه نتوانستند خوب جلو بروند. کریم در پاسخ گفت: این که چیزی نیست! من امروز آموزش میبینم. خلاصه همان روز کریم، یکی دو ساعت داخل یکی از نهرها آموزش غواصی دید و تمرین کرد و شب، با یکی از بچههای اطلاعات به شناسایی رفت. آنها، خورشیدیها و سیم خاردارهای دشمن را که مقابل سیلبند و داخل آب ایجاد شده بود، پشت سرگذاشتند و مواضع عراقیها را شناسایی خوبی کردند. بعد هم سلامت به مقر برگشتند. از فردای آن روز، نیروهای اطلاعات از کار کریم قوت گرفتند و کارشان را با جدیت و سرعت بیشتری پیگیری کردند. مساله دیگر آماده سازی منطقه- اقدامات مهندسی انتقالات- بود. هم زمان با انجام آموزشها، عدهای مشغول احداث جاده، پل، سوله، سنگر و حمل و نقل وسایل سنگین نظامی و امکانات مورد نیاز در منطقه اروند کنار شدند. این مساله، با توجه به رعایت اصل حفاظت و اطلاعات، مشکل دیگری بود. برای جلوگیری از شلوغی منطقه، سعی شد تا دستگاههای مهندسی کمتر داخل نخلستان پرسه بزنند؛ هم چنین با تذکر مسؤولین مبنی بر کاهش تردد در جادههای اصلی، یگان مجبور شدند از حداقل افراد و دستگاهها استفاده کنند.
راوی:
منابع: کتاب سرزمين مقدس، موسسه روايت سيره شهداء، ص 233 اروند، با راویان1، ص 14- 15
|